Foonbouwers opgelet

Door John_Glenn op woensdag 24 maart 2010 22:10 - Reacties (16)
Categorie: -, Views: 3.924

Ik zat met enige verbazing te lezen dat zelfs de o-zo-begeerlijke HTC Nexus One zonder root-access geleverd wordt. Nou ja, het is wel te regelen, maar in ieder geval moet je er moeite voor doen. Het lijkt er dus op dat de Nokia N900 de enige telefoon is die met enig vertrouwen in de eigenaar (de klant!) wordt verkocht.

Ik kan maar twee argumenten bedenken waarom je als foonbouwer (eh, nee, dat staat niet in de Van Dale denk ik) je klanten geen root-rechten wil geven:
  • je gaat ze pesten met een DRM-winkel
  • je wil geborkte toestellen en de bijbehorende supportkosten en garantieclaims vermijden
Uiteraard hebben we met punt 1 weinig te schaften.

Voor punt 2 hebben we wat meer begrip. Zeker met die telefoontjes die met een winstmarge van een kwartje bij de kassa van de Blokker liggen te wachten (bij wijze van spreken) kan een fabrikant zich natuurlijk geen trits aan garantieclaims van enthousiaste tweakers veroorloven. Maar als je een paar honderd euri stuk slaat op een foon, dan verwacht je toch root-rechten?

Het stomme is, het hele probleem van de geborkte toestellen is al jaren opgelost in peeceebouwersland! Als je je OS borkt, boot je zo weer vanaf een rescue-disc/stick. En tweakers die veel met het BIOS experimenteren hebben natuurlijk een moederbord waarop de flash-ROM in een socket steekt, of waarop er een backup-ROM aanwezig is.

Kortom: als ik een bak geld uitgeef aan een mobiele computer (want dat is het eigenlijk, hoe vaak bel je nou met zo'n ding), wil ik graag root-rechten, en dat de firmware gewoon op een SD-kaart staat. Als ik de boel dan bork val ik heus de helpdesk niet lastig; ik download de firmware van de website, trek de batterij uit het toestel, haal daar de SD-kaart onder vandaan, en zet de goede firmware terug.

Goed idee?

In de broekzak van Google

Door John_Glenn op vrijdag 19 maart 2010 07:00 - Reacties (11)
Categorie: -, Views: 4.324

Vorige week ben ik eindelijk voor de bijl gegaan: ik heb nu ook een slimme telefoon. Van een Siemens A52 ineens naar een Nokia E63 overstappen veroorzaakt een kleine cultuurschok kan ik u verzekeren. Kleur! Muziek! Internet! ...ik heb nog nauwelijks gebeld.

Het was verbluffend makkelijk om het ding "ingericht" te krijgen. Dankzij Google Sync heb ik nu het telefoonboek (dat nog ouderwets op de SIM-kaart stond) gekoppeld aan mijn Gmail contacts, en is ook de Nokia-kalender helemaal op de hoogte van wat er in Google Calendar stond.

De Gmail app voor Symbian is wat primitief, maar begrijpt de organisatie van emails in Gmail natuurlijk beter dan andere email-software, dus die heb ik ook. De Google Maps app is buitengewoon goed; hoewel de E63 geen GPS aan boord heeft kom je wandelend/fietsend zeker waar je zijn moet - ook als je vantevoren het adres niet hebt opgezocht en alleen de naam van het restaurant weet.

Waar gaat dit relaas naartoe? Wel, nu ik een beetje bijgekomen ben van de opwinding, besef ik ineens dit: Google heeft me helemaal in de broekzak zitten. Ik heb niet eens een Android telefoon, maar vrijwel alles wat ik tot nu toe op de telefoon gebruik komt bij Google vandaan.

Op de pc is er nog veel meer: Web History, Bookmarks, Docs... de lijst in mijn Google Dashboard is ellenlang. Maar het inrichten van mijn foon was toch nog een eye-opener.

Voor die hele mikmak berekenen ze je geen ene cent.

Nu zit ik me dus af te vragen hoe slim dat in bedrijfsstrategisch opzicht is van Google, en hoe slim het van mij is om er zo afhankelijk van te raken. Stel dat Google morgen tot de conclusie komt dat het allemaal te duur is, dan moet je ineens alternatieven voor al die diensten zoeken. Niet dat dat direct geld zou kosten, maar wel een hoop tijd en energie.

Tel daar nog het ongemak bij op, want het komt natuurlijk nooit goed uit - je zal maar een baan mislopen omdat je op het cruciale moment even geen goede email-bereikbaarheid had. Dat zou je uiteindelijk best meer geld kunnen kosten dan je bespaart met een gratis emailaccount. Je hoort dat ook steeds vaker: "Als je betaalt voor je diensten, zit je veel veiliger." Klinkt vanzelfsprekend.

Aan de andere kant, als het een stabiele strategie is voor Google om al die zut te blijven weggeven, dan zullen ze er niet zomaar mee ophouden, dus dan is het ook niet zo'n groot bezwaar om ervan afhankelijk te blijven. Hier begint het giswerk:

Het is in ieder geval ijzersterke reclame: ik zie de merknaam elke keer dat ik mijn email open, dat ik een adres probeer te vinden, dat ik een afspraak maak - en dat zonder dat het als irritant ervaren wordt (of heeft u wel eens gedacht, "goh, was er maar een adblocker die dat Google-logo blokkeerde"?). Voor dat soort positieve aandacht zou de gemiddelde wasmiddelenfabrikant denk ik best wat pieken over hebben.

En, hoeveel pieken zou het ze kosten? Aardig wat dataverkeer (zeker met zo af een toe een Youtube filmpje tussendoor), een GB of wat aan opslag, onderhoud van de software (maar dat mag je delen door x miljoen gebruikers).... blijven we onder een euro per maand? Ik denk het eigenlijk wel; als je de prijs van dataverkeer en opslag bij Amazon Web Services ter indicatie neemt, kom je op een paar tientallen centen uit, en dat is dan nog de retailprijs.

Een paar dubbeltjes per maand dus. Dat lijkt me een stuk goedkoper dan de wijkkrant (die bij ons trouwens niet langs de Nee/Nee-sticker komt...), en daar wordt toch ook nog geld mee verdiend. En bovendien: ik denk dat zelfs ik nog wel vaak genoeg op een AdSense-link klik om ze die duppies direct terug te laten verdienen.

Conclusie: voorlopig zit ik denk ik nog wel veilig in de broekzak van el GOOG. Wat denkt u?